sloneczka
muchomorki
zabki

Przedszkole nr 95 - Wrocław

Przedszkole nr 95
ul.Lwowska 30a
53-516 Wrocław

tel: 71 798 68 25 wew. 113

Dla rodziców

Co mogą zrobić rodzice, by pomóc dziecku w adaptacji?

Niezwykle istotne jest by rodzic był przekonany, że podjął właściwą decyzję, że przedszkole to ważne i dobre miejsce dla jego dziecka. By był on otwarty na współpracę z nauczycielem i potrafił mu zaufać. Rodzic może wiele zrobić, by wspierać dziecko w przejściu z domu do przedszkola już na długo przed dniem, w którym dziecko stanie na progu przedszkola:
- może rozwijać samodzielność dziecka 
(ćwiczyć umiejętności jedzenia łyżką i widelcem, korzystania z toalety, mycia rąk i ubierania się; ćwiczyć umiejętność rozumienia - pytać, opowiadać, czytać książeczki; przyzwyczajać stopniowo do rozstania - pozostawiać pod opieką osoby, którą dziecko zna i lubi oraz wydłużać stopniowo czas rozłąki);
- budować przyjazny obraz przedszkola
(przedstawiać przedszkole jako atrakcyjne miejsce, pełne zabawek i kolegów, a pójście do przedszkola jako awans społeczny - "jesteś duży, radzisz sobie");
- budować realny obraz przedszkola
(dziecko musi wiedzieć, że w przedszkolu zostanie samo, że mogą tam być różne zwyczaje - inne niż w domu, że np. istnieje zwyczaj leżakowania);
- wprowadzić dziecko w świat przedszkolny
(pokazać dziecku budynek przedszkola, otoczenie, drogę do przedszkola, poznać z wychowawczynią, przyjść na dzień otwarty, spotkania adaptacyjne, w pierwszych dniach przedszkola zarezerwować sobie czas, by móc stopniowo rozstać się ze swoim dzieckiem. Gdy dziecko jest już gotowe zostać w przedszkolu - stopniowo wydłużać czas jego pobytu, świętować z rodziną pójście dziecka do przedszkola);
- dać dziecku ulubioną przytulankę, która dla niego symbolizuje dom i zapewnia poczucie bezpieczeństwa
- rozmawiać o przedszkolu
(ważne jest, by odpowiadać - nawet sto razy - na pytania dziecka, rozmawiać nie tylko o miłych rzeczach (np. zabawkach), ale też o tym co budzi niepokój dziecka (np. samodzielne ubieranie, leżakowanie, bycie bez rodziców). Okazywać zainteresowanie tym, co robi w przedszkolu - pytać konkretnie z kim się bawiło, co jadło, jak ma na imię Pani, co mu się podoba, a co nie);
- nie ignorować i lekceważyć uczuć dziecka, nie porównywać z innymi dziećmi - każde dziecko ma swój indywidualny rytm adaptacji.

Zaś w pierwszych dniach pobytu w przedszkolu...

Dni adaptacyjne

Wiele placówek przedszkolnych ma opracowany tzw. program adaptacji, w głównej mierze opiera się on na tym, iż jeszcze przed rozpoczęciem roku maluch wraz ze swoim rodzicem wyrusza do przedszkola, w którym to wraz z mamą i tatą wspólnie uczestniczy w zajęciach, poznaje przedszkole, swoją salę, ogród, czy też plac zabaw.

Te kilka dni, podczas których dziecko uczestnicy w zajęciach początkowo z rodzice, z czasem w obecności rodzica pozwala maluchowi poznać nowe otoczenie, poczuć się choć odrobinę pewniej.

Czas pobytu dzieci w przedszkolu

Zwykle czas pobytu dziecka w placówce uwarunkowany jest godzinami pracy rodziców. W typowym przedszkolu – niestety - wytrzymałość fizyczna i psychiczna dziecka nie jest na ogół uwzględniana przy planowaniu działań. Tego, co oferuje się przedszkolakowi — ośmiogodzinny lub dłuższy pobyt z obcymi dorosłymi, w dużej hałaśliwej grupie, w nie zawsze dużych pomieszczeniach, w atmosferze licznych zakazów i rygorów — nie zniósłby niejeden dorosły. Dzieci w tym wieku potrzebują kontaktu z rówieśnikami, ale również bliskiego kontaktu z rodzicami. Dlatego idealnie by było, gdyby czas pobytu dziecka w przedszkolu dostosowany był do jego, nie zaś rodziców potrzeb.

Przez pierwsze dni warto nie nadwyrężać wytrzymałości malucha i jeśli sami nie możemy odebrać dziecka wcześniej to warto poprosić o to dziadków, ciocię lub uzgodnić to z innym, zaprzyjaźnionym rodzicem. (Dzieci mogą wtedy pobawić się razem na podwórku lub w domu u tego rodzica.)

Brak zajęć dodatkowych w pierwszych tygodniach przedszkola

Najpewniej przez pierwsze dni, tygodnie, a nawet miesiące pobytu w przedszkolu maluch nie będzie uczestniczył w zajęciach dodatkowych (język obcy, jazda konna, zajęcia plastyczne, muzyczne, itp.) W tym czasie bardzo duże znaczenie przywiązuje się do swobodnej zabawy indywidualnej i grupowej. Właśnie w swobodnej zabawie dzieci najpełniej pokazują swoją inwencję, wrażliwość, pomysłowość; swoje zdolności i trudności. Zapewnienie dziecku warunków do swobodnej zabawy i możliwości wyboru jest, moim zdaniem, równoznaczne z uszanowaniem jego wolności.

Dlatego nie naciskaj, nie męcz i przede wszystkim nie zmuszaj dziecka do uczestniczenia w tym, do czego ochoty najzwyczajniej nie ma.

Nowe otoczenie i to co dzieje się w około jest dla smyka i tak bardzo wycieńczające.

Kilka pomysłów na wspólne spędzenie czasu w domu...

Wraz z maluchem możesz wykonać ilustrowany rozkład dnia, w którym zaznaczycie ważne dla malucha momenty. Pobudkę, toaletę poranną, wyjście do przedszkola, śniadanie w przedszkolu, zabawę, drugie śniadanie, spacer, odpoczynek, obiad i powrót do domu...

To pozwoli malcowi uszeregować sobie strukturę dnia. Odnaleźć się w danym momencie. I choć nie będzie wiedział, która to godzina i o której ma po niego przyjść mama, będzie wiedział, że tuż po obiedzie…

Podobne rozkłady dnia tworzyłam w przedszkolu wraz ze swoimi przedszkolakami. Tworzyliśmy jeden duży, poza tym każdy kto chciał (a chcieli wszyscy) otrzymywał też „wersję kieszonkową”.

Na rynku wydawniczym dostępnych jest wiele książeczek (ja wykorzystywałam między innymi Pora do przedszkola A. Sójki oraz Witajcie w przedszkolu I.Kellner, J. Garbert.), których bohaterowie pojawiają się pierwszy raz w przedszkolu.

Opisane są w nich odczucia, emocje im towarzyszące, a także korzyści wynikające z uczęszczania do przedszkola. Warto ze swoją pociechą przeczytać takową, żeby smyk uzmysłowił sobie, że nie tylko jemu jest trudno i że z czasem to mija, a przedszkole może okazać się interesującym miejscem.

 

Literatura:

Lubowiecka J.: „Przystosowanie psychospołeczne dziecka do przedszkola". Warszawa. WSiP 2000
Ilnicka V.: "Trzylatek w przedszkolu". [w:] "Wychowanie w przedszkolu". Grudzień 1998.
Kozłowska A.: "Jak pomagać dziecku z zaburzeniami życia uczuciowego". Warszawa. ŻAK 1980.

Gruszczyk – Kolczyńska E.: "Kłopoty adaptacyjne dzieci do przedszkola i jak można im zaradzić”. [w:] "Edukacja w przedszkolu". Grudzień 1998
Szubrawska K.: "Pomagamy trzylatkom polubić przedszkole”. [w:] "Wychowanie w przedszkolu". 4/1993.

 

 

Linki


× Ta strona używa plików cookies. Dowiedz się o celach i zasadach ich wykorzystywania.
Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z ustawieniami swojej przeglądarki.